Omdat er meer wegen naar Rome leiden…

Boosheid: gif of gift?

Gif of gift?

Boosheid is een dingetje voor mij. Ik heb heel lang gevoeld dat mijn boosheid er niet mocht zijn. Als kind hield ik mijn emoties graag voor mezelf, ik was een echte binnenvetter. Als ik boos werd liep ik weg. Ken je de drie reacties waar je uit kunt kiezen vanuit je instinct? Dat zijn Freeze, Fight, Flight, oftewel verstijven, vechten en vluchten. Deze keuze in reacties hebben we als mens gekregen om onze overlevingskansen te vergroten. Dat is heel handig als je in een levensbedreigende situatie bent, waarbij je instinct je vertelt of je beter voor de wolf kunt wegrennen of dat je een betere kans maakt hem te verslaan met je speer. Maar ook als kind wil je overleven in je gezin. Waar je de meeste beloning op krijgt, wordt dan je favoriete go-to reactie. 

Ik werd vooral beloond omdat ik zo sterk was en zelfstandig. Dat maakte dat ik mijn ‘lastige’ emoties voor mezelf hield; verdriet, boosheid en angst. Gevolgen daarvan uitten zich lichamelijk en leidden tot meerdere burn-outs. Gelukkig kwam ik een geweldige man tegen die mij heeft gevraagd om niet meer weg te lopen, maar het aan te gaan. En ik ervaar nu dat ik, door soms even mijn woede te laten gelden, sneller over mijn boosheid heen ben. 

Boosheid is een prachtige emotie, vol energie en van groot belang om te voelen waar jouw grens ligt. Je voelt al dat je boos wordt voordat je het bent. Het begint te borrelen als water wat langzaam tot de kook komt. Wees je ervan bewust dat dit betekent dat er een grens wordt overschreden.

Ik beschouw boosheid echt als een gift, hoe lastig ik het soms nog vind om te blijven staan. Maar als je je boosheid binnenhoudt of wegdrukt, dan gaat het rotten en wordt het gif. En komt het er op een later moment toch uit. Net als een badeendje wat je onder water probeert te houden, komt  het altijd weer boven. En vaak net op het verkeerde moment, tegen de verkeerde persoon of over iets onbenulligs.

Denk eens terug aan een moment waarop jij echt uit je slof geschoten bent. Was jouw woede in proportie? Was het een gestaag groeiend gevoel of barstte de bom? Onderzoek waar je woede vandaan komt; waar ging het nou eigenlijk ècht over? 

Als je je zo’n moment niet kunt herinneren, hoe uit jij je boosheid dan? Ga je huilen? Of juist lachen? Verstijf je of loop je weg?

Wil je meer inzicht in waarom je op bepaalde manieren reageert, neem dan gerust contact met me op.

Aanbevolen